Nicolas Maduro e filloi jetën nga baza në Karakas, por rruga e tij si udhëheqës i Venezuelës zbulon një largim radikal nga narrativa e “origjinës socialiste”. Nga viti 2013, kur mori përsipër frenat e vendit, deri në fundin e papritur të pushtetit të tij me arrestimin spektakolar nga forcat speciale amerikane më 3 janar, Maduro thuhet se grumbulloi një pasuri prej qindra miliona dollarësh në një kohë kur Venezuela po zhytej në krizë ekonomike dhe sociale.
Përtej pronave luksoze, avionëve dhe orëve – dhe dobësisë së tij për biftekët 1,000 dollarësh – zbulimet e reja tregojnë se qeveria Maduro, në vitet e para të pushtetit, dërgoi sasi të mëdha ari nga rezervat shtetërore në Zvicër, një nga qendrat më të mëdha të përpunimit dhe tregtimit në botë për metalin e çmuar.
Një simbol i jetës luksoze që Maduro akuzohet se ka ndërtuar për veten e tij është Villa La Caracola, një rezidencë me vlerë rreth 18 milionë dollarë në zonën elitare Cap Cana në bregdetin lindor të Republikës Dominikane. Vila, e vendosur pranë një fushe golfi, ka nëntë dhoma gjumi me banjo dhe tarraca private, zona pritjeje të bollshme, një kuzhinë dhe një pishinë me pamje nga deti, të gjitha në një zonë me restorante, spa, dyqane dhe siguri 24-orëshe – që shumica e bashkatdhetarëve të Maduros nuk i kanë parë kurrë.
Ai ka mohuar çdo lidhje me pronën. “Nëse do të kishte drejtësi në këtë botë, do të kërkoja një hetim për të përcaktuar se kush e zotëron këtë rezidencë. Unë nuk kam dhe nuk do të kem kurrë ndonjë pronë, para apo llogari askund në botë”, tha Maduro.
Megjithatë, sipas Prokurores së Përgjithshme të SHBA-së, Pam Bondi, prona u sekuestrua nga autoritetet amerikane në vitin 2024, si pjesë e një operacioni më të gjerë për të ngrirë asetet e lidhura me presidentin e rrëzuar të Venezuelës. Autoritetet amerikane njoftuan gjithashtu sekuestrimin e dy avionëve privatë, bizhuterive të shtrenjta, “disa shtëpive luksoze në Florida”, nëntë automjeteve dhe një prone me kuaj.
Avionët ishin një Dassault Falcon 200 dhe një Dassault Falcon 900EX, të cilët prokurorët thonë se u blenë përmes kompanive fiktive, u zhvendosën midis vendeve për të fshehur pronësinë e tyre dhe u pajisën me ambiente të brendshme luksoze në SHBA. Prodhimi i Falcon 200 është ndalur, por një i ri do të kushtonte rreth 7.5 milionë dollarë sot, ndërsa çmimi i një Falcon 900EX të ri është afër 45 milionë dollarëve.
Maduro thuhet gjithashtu se kishte një koleksion orësh luksoze. Në një video të rishfaqur së fundmi, ai dukej sikur mbante veshur një Rolex dhe, pasi e kuptoi se po filmohej, e fshehu diskret orën në mëngë dhe e uli dorën nën tavolinë. Në vitin 2024, ai zbuloi se kishte marrë një orë dore Hublot King Power Maradona në ar rozë 18 karatësh me vlerë deri në 30,500 dollarë si dhuratë nga Diego Maradona, ndërsa u pa gjithashtu duke mbajtur një orë të shtrenjtë Tissot T-Touch Expert.
Në vitet e para të Maduros, ar me vlerë 5.2 miliardë dollarë “u largua” nga Venezuela për në Zvicër. Informacioni i ri i Reuters mbi dërgesën e arit nga Venezuela në Zvicër ofron një pamje më të gjerë të burimeve të pasurisë që mund të kenë nxitur shpenzime dhe investime të tilla nga Maduro jashtë vendit.
Të dhënat doganore tregojnë se Venezuela transportoi 113 ton metrikë ar me vlerë rreth 5.2 miliardë dollarë në Zvicër në vitet e para të sundimit të Maduros – nga viti 2013 deri në vitin 2016. Këto dërgesa ari, të cilat vinin nga rezervat e Bankës Qendrore, erdhën në një kohë kur qeveria e Maduros po shiste ar për të mbështetur ekonominë e saj kundër sanksioneve të ashpra dhe rënies së të ardhurave nga nafta.
Zvicra shërben si një qendër e madhe ndërkombëtare për përpunimin dhe certifikimin e arit, dhe është e mundur që metali i çmuar të jetë përdorur për të nxjerrë valutë të fortë ose për të siguruar flukse financiare jashtë vendit.
Pas vitit 2017, eksportet e arit nga Venezuela në Zvicër ranë në zero, pasi Bashkimi Evropian vendosi sanksione ndaj individëve të caktuar në regjimin e Maduros për shkelje të të drejtave të njeriut dhe minimizimin e demokracisë – masa të miratuara nga Zvicra në vitin 2018.
Sekuestrimi i aseteve, duke përfshirë avionë dhe pasuri të paluajtshme në SHBA, dhe tani ngrirja e aseteve të Maduros dhe 36 bashkëpunëtorëve të tij në Zvicër pas arrestimit të tij, tregojnë se pasojat ligjore dhe gjeopolitike të lëvizjeve të tij ekonomike vazhdojnë të shpalosen.
Ndërsa Maduro këmbëngul në pafajësinë e tij dhe e quan veten “president kushtetues” të Venezuelës – siç deklaroi ai në gjykatën në Nju Jork, ku iu lexua aktakuza me të cilën përballet në SHBA – zbulimet rreth Villa La Caracola dhe rrjedhave të arit në Zvicër japin një pamje shumë më komplekse se si presidenti i rrëzuar i Venezuelës dyshohet se e menaxhoi pasurinë e një vendi që për pjesën më të madhe të dekadës së fundit përjetoi kolapsin më të thellë ekonomik dhe social në historinë moderne të Amerikës Latine.
