Kohët e fundit Presidenti serb Aleksandër Vuçiç ka artikuluar një propozim që ai e quan “zgjidhja e vetme reale për paqen”: anëtarësimin e të gjitha vendeve të Ballkanit Perëndimor në BE
Kërkesa për të hyrë në BE pa kaluar nëpër filtrin e NATO-s synon të importojë një shtet me orientim të kundërt strategjik brenda strukturave të mbrojtjes evropiane, duke krijuar një precedent të rrezikshëm që mund të paralizojë vendimmarrjen e Unionit në kohë krizash globale.
Parimi historik i anëtarësimit në NATO si parakusht i pashmangshëm përpara integrimit në Bashkimin Evropian po sfidohet nga dinamikat e fundit rajonale.
Diplomacia ndërkombëtare thekson se stabiliteti nuk mund të arrihet duke financuar regjime që luajnë me “dy karrige”, por duke forcuar vendet që ndajnë vlerat e mbrojtjes kolektive.
Serbia po tenton të imponojë një paradigmë të re gjeopolitike, e cila anashkalon totalisht dimensionin e sigurisë kolektive dhe arkitekturën e stabilitetit të vendosur pas luftërave në ish-Jugosllavi.
Vetëm kur buxhetet e rajonit të pushojnë së ushqyeri makineritë e luftës dhe të fillojnë të financojnë mirëqenien e qytetarëve, Ballkani do të mund të thotë se e ka lënë pas historinë e tij të përgjakshme për t’u bërë pjesë integrale e familjes euro-atlantike.
