Në procesin gjyqësor ndaj Naim Murselit, Granit Plavës dhe Kushtrim Kokallës, Murseli ka refuzuar të pranojë deklaratën e tij të dhënë gjatë arrestimit, duke pretenduar se ajo është marrë nën dhunë dhe presion para se të vinte avokati.
Gjatë seancës, Murseli ka theksuar se nuk ka qenë i lirë të shprehte vullnetin e tij gjatë deklarimit, duke iu referuar procedurave të Kodit Penal që ndalojnë përdorimin e dhunës dhe presionit gjatë pyetjeve.
Ai gjithashtu ka përmendur një kërkesë për hetim të këtyre akuzave në Institutin e Pavarur të Kombeve (IPK).
Më tej, prokurorja Javorka Perlinçeviq ka paraqitur prova të rëndësishme, përfshirë mesazhe që Murseli ka dërguar në formë fajlli në datën 28 nëntor 2023 dhe thirrje telefonike të humbura nga numri i tij në të njëjtën periudhë.
Ajo ka vënë në dyshim që Murseli mund të ketë dërguar këto mesazhe dhe ka kërkuar një shpjegim të arsyeshëm për takimin e tij me Granit Plavën pas këtyre ngjarjeve. Murseli ka theksuar se ka pasur një takim të zakonshëm me Plavën dhe Kokallën lidhur me një problem në Gjakovë, por ka mohuar të ketë pasur lidhje me ndonjë veprim të paligjshëm.
Në seancën e mëparshme, Murseli ka përsëritur ngjarjet e natës kur ishte i pranishëm në vendngjarjen e vrasjes së Liridona Ademaj dhe ka thënë se ka ndaluar veturën për të ndihmuar të akuzuarit, por ka pohuar se nuk ka parë Plavën ose makinat e tij rrugës për në restorant.
Për më tepër, Murseli ka përshkruar momentet kritike të ngjarjes, duke thënë se ishte detyruar të përballej me një person të maskuar që iu drejtua me armë.
Në përgjithësi, Murseli ka vazhduar të mbrojë versionin e tij të ngjarjeve, ndërsa prokuroria ka paraqitur prova të tjera për të mbështetur akuzat ndaj tij.
