Kryeministri spanjoll Pedro Sanchez flet për një “natë vuajtjesh të thella” – Çfarë dimë për përplasjen ballë për ballë të dy trenave – 15 të plagosur në gjendje të rëndë, 4 prej të cilëve janë fëmijë.
Dëshmitë nga përplasja e dy trenave me shpejtësi të lartë në Kordoba të Spanjës, pasditen e së dielës, më 18 janar, janë tronditëse.
Sipas shifrave të fundit, të paktën 39 persona kanë vdekur, ndërsa 170 janë plagosur, 75 prej të cilëve janë shtruar në spital. Pesëmbëdhjetë persona janë plagosur rëndë, katër prej të cilëve janë fëmijë.
Ata që mbijetuan ose kishin të dashur në trena i përshkruajnë gazetës El Pais imazhe të marra nga Ferri i Dantes: njerëz të bllokuar brenda trenave, vagona të rrënuar, kaos absolut.
Jashtë pavionit të bashkisë Adamuth në Kordoba, Ramon Montón kërkon gruan e tij, Tamara Margarita Valdes, një shtetase kubaneze dhe banore e Huelvës. “Jam shumë nervoz, ende nuk kam arritur ta gjej. Kam udhëtuar tre orë nga Huelva, po shkoja sa më shpejt që munda. Gruaja ime ishte në Alvia, fola me të 20 minuta para aksidentit. Ajo pothuajse e humbi trenin”, thotë ai me një dëshpërim të përmbajtur.
Santiago, 44 vjeç, banor i Huelvës, tregon se përjetoi “ankth të madh”. “Ndjemë një frenim të papritur. Treni filloi të lëvizte majtas e djathtas derisa u ndal. Kur zbrita nga treni, pashë një burrë të vdekur dhe u përpoqëm të shkonim te vagoni numër një, por ishte një grumbull hekuri. Njerëzit kërkonin ndihmë dhe ne u përpoqëm t’i nxirrnim, por ishte shumë e vështirë.”
“Ka shumë të lënduar, ende po dridhem”, tha 33-vjeçarja pasagjere në vagonin numër 6 të trenit Iryo që operonte në linjën Malaga-Madrid. Vagonët 7 dhe 8 u përplasën me kokën e trenit Alvia, i cili ishte nisur nga Madridi me drejtim për në Huelva. Ajo përshkruan se si papritmas filloi të ndjente dridhje.
“Dhe shumë trokitje, trokitje, valixhet filluan të binin e të rrëzoheshin derisa treni ndaloi. Menduam se ishte një dalje nga shinat, por kur dolëm pamë vagonët e deformuar dhe dy vagona të trenit tjetër të përmbysur”, shton ai. Në orën 22:40 ai ishte me dhjetëra pasagjerë të tjerë duke pritur një autobus, rreth gjashtë kilometra nga Adamouth, në mes të asgjësë. “Nuk dimë asgjë, ende nuk e kuptojmë se çfarë ka ndodhur ose sa të vdekur mund të ketë”, tha ai.
Maria Vidal, 32 vjeç, po udhëtonte në vagonin 4. “Ishte si një tërmet”, thotë ajo në telefon. “Gjithçka po dridhej. Papritmas pati një frenim të fortë dhe dritat u fikën. Iryo pyeti nëse kishte ndonjë mjek për të shkuar në vagonët 6, 7 dhe 8. Unë isha në vagonin katër. Pastaj na thanë se këto vagona kishin dalë nga shinat. Na thanë të mos lëviznim. Qëndruam brenda për rreth 40 minuta, mendoj. Pastaj dolëm jashtë, ndërsa ambulancat po mbërrinin me të plagosurit dhe të vdekurit. Jam në shok. U rilinda. Pashë njerëz në një gjendje shumë të keqe. Britma të tmerrshme. Po dridhem.” Vidal tani është në palestrën e mbyllur Adamoth, ku u transferua së bashku me pasagjerë të tjerë.
“Prerje, mavijosje, lëndime, fraktura të hapura”
Kryetari i bashkisë së Adamuth, Rafael Moreno (PSOE), ishte i pari që mbërriti në vendin e aksidentit me Policinë Vendore dhe pa të paktën një trup të gjymtuar disa metra larg vendit të përplasjes. “Pashë një pasagjer si një leckë. (…) Kishte një trup të prerë në dysh. Por nuk kishte dritë, ishte natë. Skena është danteske”, e përshkroi kryetari i bashkisë.
Moreno beson se aksidenti midis dy trenave nuk ishte ballë për ballë, “por anash”, pasi nuk pa asnjë vagon të shtypur. “Mendoj se nuk po lëviznin në të njëjtën linjë, por nuk është e qartë. Tani kryetarët e bashkive dhe banorët e zonës i janë përkushtuar ndihmës së pasagjerëve. Autobusët janë gati të mbërrijnë për t’i transportuar ata në pavijonin bashkiak që është ngritur”, tha ai, dukshëm i tronditur.
Kreu i Brigadës së Zjarrfikësve të Kordobës, Paco Carmona, shpjegoi për TVE se ata po shpëtojnë njerëz me të gjitha llojet e lëndimeve, “prerje, mavijosje, lëndime, fraktura të hapura…” – dhe theksoi se qasja në vagonët e prekur është e vështirë, sepse ato janë “të përdredhura” dhe ka “grumbull hekuri”, ndenjëse dhe të gjitha llojet e pengesave që e bëjnë të vështirë arritjen e viktimave. “Kemi dy trena rreth 800 metra larg dhe tashmë kemi përfunduar largimin e të vdekurve dhe të plagosurve”, shtoi ai, duke iu referuar trenit Iryo.
