Në qendër të punimeve të sotme të Samitit të Bashkimit Evropian është kriza në përshkallëzim në Lindjen e Mesme. Lufta tashmë po hyn në javën e tretë, tensioni po përshkallëzohet në mënyrë të rrezikshme dhe pasojat ekonomike po bëhen gjithnjë e më të dukshme.
Tregjet ndërkombëtare të energjisë po operojnë në një mjedis me paqëndrueshmëri të fortë, pasi çmimet e naftës dhe gazit luhaten ndjeshëm, nën ndikimin e drejtpërdrejtë të çdo zhvillimi të ri gjeopolitik. Një deklaratë nga Uashingtoni ose një goditje ndaj infrastrukturës kritike, siç ishte sulmi i djeshëm në fushën South Pars në Gjirin Persik, mjafton për të ndryshuar në mënyrë drastike klimën brenda pak orësh.
Komisioni Evropian është në gatishmëri të lartë. Me çmimet e gazit natyror që janë rritur me rreth 60% dhe çmimet e naftës që janë rritur deri në 40% vetëm brenda pak javësh, presioni mbi udhëheqësit evropianë po rritet për të vepruar shpejt. Mjetet e përdorura gjatë krizës energjetike 2022-2023 po kthehen në tryezë, ndërsa debati po zgjerohet për të mbuluar jo vetëm ndërprerjet e menjëhershme, por edhe shkaqet themelore që i mbajnë kostot e energjisë të larta, veçanërisht për industrinë.
Debati i sotëm nuk ka të bëjë vetëm me menaxhimin e një krize tjetër. Ai prek thelbin e qëndrueshmërisë ekonomike të Evropës, në një kohë kur kostot e larta të energjisë dhe paqëndrueshmëria gjeopolitike po ushtrojnë presion mbi konkurrueshmërinë e biznesit. Problemi, në fund të fundit, i paraprin përshkallëzimit të fundit, me shumë kompani evropiane që tashmë operojnë në kufij ndaj konkurrentëve ndërkombëtarë.
Ekuacioni mbetet jashtëzakonisht kompleks. Përgjigja e Bashkimit duhet të gjejë një ekuilibër midis nevojës për ndërhyrje të menjëhershme dhe ruajtjes së stabilitetit fiskal dhe rregullave të tregut. Në këtë kontekst, tre shtyllat që mbizotërojnë janë të qarta: përgatitja, qetësia dhe koordinimi.
