Sulmi ushtarak amerikan i urdhëruar nga Presidenti i SHBA-së Donald Trump në Nigerinë veriperëndimore nuk është thjesht një operacion tjetër kundër grupeve islamike në Afrikën Perëndimore. Ai pasqyron një strategji më të gjerë politike dhe komunikimi që po e vendos fenë përsëri në qendër të politikës së jashtme të SHBA-së.
Trump e paraqiti publikisht sulmin si një përgjigje ndaj masakrës së të krishterëve nga Shteti Islamik, duke adoptuar një narrativë që synon kryesisht një audiencë konservatore amerikane. Në deklaratat e tij, ai foli për “ferrin e paguar” dhe e lidhi drejtpërdrejt operacionin ushtarak me mbrojtjen e popullsisë së krishterë.
Megjithatë, qeveria nigeriane kërkoi menjëherë ta shkëputte sulmin nga një dimension fetar. Ministri i Jashtëm i vendit, Yusuf Tugar, konfirmoi se Presidenti Bola Tinubu e kishte miratuar operacionin, por sqaroi se “kjo nuk është çështje feje”, duke theksuar se viktimat e terrorizmit në Nigeri janë qytetarë të të gjitha besimeve.
Ky vëzhgim është veçanërisht i rëndësishëm kur merret në konsideratë realiteti në terren. Sipas analistëve të sigurisë që folën për CNN , dhuna në Nigeri dhe në rajonin më të gjerë të Sahelit nxitet nga një kombinim faktorësh: grupe të armatosura islamike, rivalitete etnike, konflikte për tokën dhe burimet natyrore, si dhe pamundësia kronike e shtetit për të zbatuar sigurinë në zona të largëta. Në fakt, myslimanët përbëjnë shumicën e viktimave në shumë prej këtyre sulmeve.
Analisti afrikan i sigurisë, Oluwole Oyewale, paralajmëroi se qasja “dualiste” e Trump – me theks ekskluzivisht te të krishterët – nuk pasqyron pamjen reale dhe mund të përkeqësojë konfliktet fetare në një shoqëri që tashmë po përjeton përçarje të thella. Në një vend me mbi 230 milionë banorë, ku myslimanët dhe të krishterët bashkëjetojnë në ekuilibra të brishtë, një retorikë e tillë mund të ketë një efekt destabilizues.
Në të njëjtën kohë, mbetet e paqartë se cila organizatë ishte shënjestra e sulmit amerikan. Edhe pse Trump dhe AFRICOM folën për ISIS-in, zyrtarët nigerianë shmangën emërtimin e një grupi specifik, ndërsa analistët vlerësojnë se shënjestra e mundshme ishte organizata Lakurawa, e cila është aktive në veriperëndim të vendit dhe ka përshkallëzuar sulmet e saj kohët e fundit.
Ndërmarrja e veprimeve nga SHBA-të, pas kërkesave ose koordinimit me shtetet në rajon, tregon se Uashingtoni nuk kufizohet vetëm në rolin e vëzhguesit, edhe nëse shpreh periodikisht një preferencë për një përfshirje ushtarake më pak “të hapur”.
Sidoqoftë, përshkrimi i “si”-së së sulmit rezulton të jetë pothuajse aq i rëndësishëm sa “çfarë”-ja: sepse në Nigeri, gjuha e politikës mund të bëhet një faktor sigurie ose, anasjelltas, një faktor destabilizimi të mëtejshëm./ Protothema
