Ditën e djeshme “Repoterët pa Kufij” fajësuan qeverinë e drejtuar nga Edi Rama për rënien në indeksin e fundit për lirinë e medias në Shqipëri, e cila kjo e fundit në 2026 renditet në vendin e 83.
Ndërkohë sërish këtë të mërkurë Kryeminstri, Edi Rama, me anë të një postimi në rrjetin e tij X iu është përgjigjur Reporterëve, duke thënë se zëri i opozitës në media ka qenë shumë herë më i lartë dhe dominues se ai i qeverisë.
Postimi në X i Ramës
E nderuar
Reporterët pa Kufij
Duke qenë se dje po mendonit për mua, gjë që e vlerësoj shumë, sot në fillim të kësaj dite u gjenda duke menduar për ju, për shkak të një burimi të jashtëzakonshëm të bazuar në AI – një startup shqiptar që mund të jetë shumë i dobishëm për misionin tuaj – i mbështetur në fakte të thjeshta empirike 👉 https://melloë-figolla-74f91c.netlify.app dhe në versionin anglisht për ta bërë më të lehtë për ju https://thunderous-ganache-18fd87.netlify.app
Mbi 4,500 artikuj të analizuar, në 43 media, gjatë 66 ditëve monitorim.
Zëri i opozitës: 3.57 herë më i lartë se ai i qeverisë.
Burimet kritike: 4.67 herë më dominuese se ato pro-qeveritare.
Toni kritik: 6.4 herë më i fortë se mbulimi pozitiv.
Më shumë se 15 figura të opozitës të pranishme vazhdimisht në tituj.
Përmendjet e opozitës: 1,828 kundrejt 925 për Kryeministrin dhe qeverinë së bashku.
Edhe individualisht, liderët e opozitës tejkalojnë, me një prej tyre që e kalon Kryeministrin në përmendje në media.
Dhe në vetë titujt:
368 citime të drejtpërdrejta nga opozita kundrejt 108 nga qeveria, një dominim 3.4 herë më i madh.
Akuzat më të ashpra kundër qeverisë dhe kundër meje qarkullojnë lirshëm në rreth 70 tituj, ndërkohë që nuk ka asnjë provë për ndonjë nivel të ngjashëm sulmesh ndaj mediave anti-qeveritare, apo edhe ndaj kundërshtarëve politikë. Sepse thjesht nuk ekziston.
Dhe sipas rregullatorit shtetëror, AMA, opozita mbajti 60.12% të kohës televizive politike në muajin mars, ndërsa qeveria vetë zinte një pjesë shumë më të vogël.
Këto nuk janë perceptime.
Këto janë fakte të matshme.
Në një mjedis të vërtetë “media të kapura”, asgjë nga këto nuk do të ekzistonte. As dominimi i zërit të opozitës.
As mbizotërimi i narrativave kritike. As qarkullimi i lirë i akuzave ekstreme.
Dhe sigurisht as shumica e kohës politike televizive për opozitën. Ne i marrim shumë seriozisht shqetësimet për pronësinë e mediave dhe kushtet e punës së gazetarëve. Këto janë çështje reale dhe duhet të adresohen. Por të injorosh plotësisht realitetin empirik dhe ta paraqesësh Shqipërinë si një vend me media të kapura dhe gazetari nën sulm politik?
Në rastin më të mirë, kjo e bën analizën jo vetëm të paplotë, por edhe më të dobët. Dhe si pasojë, edhe renditjen të njëanshme.
Kaq kisha.
P.S. Do e lë për një ditë tjetër të shpjegoj teorinë time se si mund të fitohen zgjedhjet duke bërë pikërisht të kundërtën e kontrollit të medias: duke lejuar që i gjithë vërshimi i helmimit politik anti-qeveritar të mbushë hapësirën publike, dhe duke bërë kështu të duket për qytetarin e zakonshëm pavlera e atyre që qëndrojnë pas tij.
